Dag 10 - Torrey - Bryce Canyon NP

Afstand: 187 kilometer

Vanochtend hebben we het weerbericht van Bryce Canyon bekeken op de laptop, het blijkt dat ze Thunderstorms verwachten in de namiddag. Daarom besluiten we maar een beetje sneller te vertrekken, want we willen hier toch nog wel een hike kunnen maken.

Als we vetrekken werkt de navigatie niet mee, die is nog steeds aan het zoeken naar satellieten, hierdoor nemen we de verkeerde weg. Na 10 minuten komen we erachter dat we toch verkeerd rijden en draait John de auto en rijdt dezelfde weg weer terug.

En dan gebeurt het, net zoals in de film, aan de andere kant van de weg rijdt de Sheriff himself, hij ziet ons aankomen, zet zijn sirene en zwaailichten aan, draait zijn auto en gaat achter ons aan. Ik zeg gelijk dat is voor ons, maar nee, John denkt dat de Sheriff is opgeroepen voor het één of ander en rijdt gewoon door. Hij kan tenslotte ook nergens stoppen langs deze weg, zo rijden we door Amerika met een loeiende Sheriff auto achter ons aan en wel 1 mijl lang. Dan zet John toch maar de auto aan de kant. Ik wil uitstappen, maar John houdt me tegen en zegt laat hem maar komen. De Sheriff stapt uit en benadert onze auto, met zijn hand op zijn pistool, je weet tenslotte maar nooit. Hij zegt dat we 80 mijl reden op een weg, waar we maar 65 mogen. John zegt dat hij dat niet gelooft, maar het is arrogant mannetje, die we beter niet tegen kunnen spreken. Hij bekijkt het rijbewijs en het huurcontract van de auto en we kregen gelukkig maar een waarschuwing en geen bekeuring.

We rijden opgelucht weg, John zit te shaken, hij is toch wel erg geschrokken, helaas hebben we geen foto's of video hiervan. We hebben ook de hele dag te zacht gereden en zullen dat zeker de eerste paar dagen nog doen.

We rijden over de mooie Scenic Byway 12 naar Bryce Canyon, we stoppen onderweg om diverse foto's te maken, want je komt hier van alles tegen. Koeien en herten die oversteken en ook hele mooie Scenic Views en uitzichtspunten waar je zeker een foto van moet maken.

Vanwege het weer wat ze verwachten zullen we niet stoppen bij Devils Garden en in één keer doorrijden naar Bryce Canyon.

Als we daar aankomen rijden we naar het Sunset Point, hier begint de Navajo Loop trail, dit is een hike met een hoogteverschil van wel 159 meter, je loopt zigzaggend naar beneden tussen de hoodoo's en sparren door en je komt af en toe een eekhoorntje tegen.

Het is een prachtige wandeling, je kan deze wandeling combineren met de Queens Garden trail. De twee wandelingen samen zijn 4,6 kilometer lang.

We lopen op deze manier anderhalf uur tussen de hoodoo's door en het is goed te doen, want het is niet zo warm vandaag, het is een graadje of 27. Alleen het laatste stuk is erg zwaar, want je moet tenslotte ook weer een keertje naar boven.

De Queens Garden Trail eindigt bij het Sunrise point, daar wil ik de shuttlebus terugnemen naar de auto, maar daar willen de mannen niets van weten, dat laatste stukje moet ik ook maar nog eventjes lopen vinden ze.

Met de auto gaan we nu langs de Scenic views van het park, het zijn er in totaal 10, maar we stoppen alleen bij de mooiste. Als we bij het laatste punt aankomen, begint het te onweren en te regenen. We zijn gelukkig net op tijd klaar voor vandaag.

We eten bij het Cowboy Buffet Restaurant, dit is een All you Can Eat restaurant en dat hebben we nu net nodig na al die inspanningen. We checken in bij het motel, gaan weer naar de hot tub en doen nog een paar wasjes.

Dag 09 - Moab - Goblin Valley State Park - Little Wild Horse Canyon - Torrey

Afstand: 278 kilometer

We staan vandaag wat later op, ik zet het laatste verslag op het blog, de achterstand is nu helemaal ingelopen. De laptop werkt nu ineens weer prima, terwijl er toch een kabel niet goed is, we hopen maar dat het zo blijft. We skypen met Oma en met de Lewissen, wat is dit toch makkelijk, je kunt op deze manier voor weinig geld prima chatten met Nederland. We eten het ontbijt dit keer aan onze eigen picknicktafel bij de cabin en checken hierna uit in Moab.

Vandaag rijden we richting Torrey, we zullen als eerste het Goblin Valley State Park bezoeken. Dit is een vallei met duizenden raar gevormde rotsfiguren, de meeste zijn maar heel klein. Buiten de vallei staan er een paar hele grote.

Er zijn in totaal drie verschillende valleien, in de laatste vallei worden de figuren steeds groter.We volgen niet echt een route, maar lopen zelf maar wat in het rond. Het is windstil in de vallei, dat zorgt ervoor dat het hier snikheet aanvoelt, terwijl het maar 34 graden is, dat moeten weinmiddels toch wel gewend zijn.

We lopen hier een tijdje rond, het is een grappig gezicht al die rare rotsen.

Hier vlakbij kun je nog een hike maken naar een slotcanyon, dit is de Little Wild Horse Canyon. De ingang schijnt moeilijk te vinden te zijn, maar we hebben een goede beschrijving gehaald van het internet en vinden hem zonder problemen.

We krijgen het steeds heter, maar beginnen toch maar aan de wandeling, het is een prachtige hike, de canyon begint vrij breed, maar wordt steeds smalller, er schijnt ook wel eens water in te staan, maar vandaag is hij kurkdroog.

We krijgen het nu toch echt teheet en besluiten terug te lopen, deze hike kun je zo lang maken als je zelf wilt, je kunt ook een heel rondje maken maar dat vinden we iets te veel van het goede voor ons.

We zijn het helemaal zat als we weer bij de auto komen en rijden nu gelijk door naar ons motel in Torrey. Het laatste stuk van de route rijden we door het Capitol Reef National Park, we vinden dit park een beetje tegenvallen, misschien komt het omdat we al zoveel moois gezien hebben. We gaan dus maar geen hike meer maken en maken alleen een paar foto's bij uitzichtspunten.

We gaan weer in de hot tub bij het motel en vanavond eten we een lekkere steak in het Sandstone Restaurant in Torrey.

Dag 08 - Canyonlands - Dead Horse Point - Fiery Furnace Hike

We hebben niets meer te eten en er is niets te koop op deze Campground, daarom rijden we om een uurtje of negen richting dorp om in de supermarkt wat brood en beleg te kopen. Hier is ook en Starbucks, waar we koffie en thee kunnen kopen. Op de parkeerplaats staan picknicktafels en hier gaan we als echte toeristen uitgebreid zitten ontbijten. Het brood smaakt goed, zo goed dat ik weer naar binnen ga, om alvast een brood voor morgen te kopen en om geld te halen voor de kosten van de laptop, want die moeten we vanmiddag weer ophalen.

Als ik weer bij de auto kom, zit er een dikke Amerikaan achter het stuur, wat blijkt deze man heeft dezelfde auto als wij en John heeft hem gevraagd om hem de laatste foefjes van de auto uit te leggen. De Amerikanen zijn ontzettend vriendelijk en behulpzaam, dus hij doet dit graag voor John.Vanmiddag zal John deze nieuwe trucjes goed kunnen gebruiken, blijkt later.

Omdat we vandaag iets minder tijd hebben dan gepland, doordat we de laptop moeten ophalen tussen 2 en 3, besluiten we de scenic views van de Arches maar over te slaan. We zijn gisteravond al langs verschillende viewpoints gekomen en zullen vanmiddag in dit park de Fiery Furnace Hike maken. Deze hike duurt 3 uur en wordt gewandeld onder leiding van een Ranger, we hebben al kaarten voor deze hike gekocht via internet, want het is een erg populaire hike. We hebben kaarten voor de hike van 4 uur vanmiddag.

Nu rijden we als eerste naar het Nationale Park Canyonlands, hier zullen we de park route rijden en drie verschillende views bekijken. Als eerste bezoeken we de Green River Overlook. Het is erg mooi, kijk maar op de foto.

Het grootste uitzichtspunt is het Grand View Point, hier kun je ook een hike maken voor een nog beter uitzicht, maar omdat we te weinig tijd hebben en dit uitzicht toch al mooi genoeg is, besluiten we het hier maar bij te laten en maken daarom onze plaatjes vanaf dit punt.

Het derde punt wat op mijn lijstje staat is de Mesa Arch, hier moet je wel naar toe lopen, want je kunt hem niet zien vanaf de weg. Het is maar een korte wandeling en dan kun je hem al zien liggen. De jongens klimmen en klauteren er natuurlijk weer op, om een mooi plaatje van zichzelf te laten maken.

Al met al is het al laat geworden en hebben we nog weinig tijd over om het Dead Horse Point State Park te bekijken wat we tegenkomen als we terug rijden naar Moab. Hiervoor moeten we een aparte fee betalen, want je hebt geen toegang hier met je Annual Pass, we betalen 10 dollar entree en zien dan een andere Nederlander rijden. Het kan niet missen, hij heeft zijn hele autoruit ondergeschreven met, The Netherlands, World Champion 2010 en heeft een beesie van AH op zijn imperial gebonden. In Nederland zal je nu wel veel meer auto's zo zien rijden, maar in Amerika val je hiermee echt op.

Bij het uitzichtspunt komen we ze tegen en natuurlijk volgt er een gesprek over de wedstrijd die op dit moment gespeeld wordt, Duitsland tegen Spanje, ook zij weten niet wat de stand is en wij hopen dat Spanje gaat winnen. We maken gauw een paar foto´s en een video en rijden dan terug naar Moab.

Het is al kwart voor drie als we bij de computerstore aankomen. De man heeft slecht nieuws hij kan de mini-laptop niet maken, er is zoals we al dachten iets mis met een kabel, maar hij heeft niet zulke korte kabels. We hadden afgesproken dat we 35 dollar zouden betalen alleen al voor het kijken, maar hij heeft medelijden met ons en we hoeven niets te betalen. We bedanken hem, we balen dat de laptop niet gemaakt kan worden en gaan gauw iets eten bij de Subway voordat we gaan hiken.

Het probleem is dat ik alleen niet meer weet waar we moeten verzamelen, ik heb dit ook niet kunnen opzoeken omdat we geen laptop hadden en er geen computer op de Campground was. Gisteravond vertrokken we later dan gepland naar de Arches, omdat we voetbal hadden gekeken en toen was het visitor centrum al dicht en vanmorgen zijn we hier ook niet geweest omdat we naar de Canyonlands wilden. Daarom ga ik om kwart voor vier bij het visitor centrum naar binnen in de veronderstelling dat we ruim op tijd zijn.

Als ik mijn reservering laat zien, schrikt het meisje achter de balie en zegt dat we dit nooit meer gaan halen, want wat blijkt je moet halverwege het park verzamelen, bij de parkeerplaats van het Fiery Furnace Viewpoint en dat is zeker nog een half uur rijden. Ze geeft mij de ticket en zegt 'Go for It'. En dat hoef je maar één keer te zeggen tegen John, hij zit zich al een paar dagen te verbijten dat hij hier zo langzaam mag rijden op de wegen. Hij brengt al zijn nieuwe trucjes die hij vanmorgen geleerd heeft in praktijk en scheurt met hoge snelheid (2x de toegestane limiet) over de Scenic View route van het park. Hier rijden alle toeristen langzaam langs de mooie views en worden door John roekeloos ingehaald, van de weg geduwd en als ze niet gelijk weggaan bumperkleeft hij net zolang dat ze alsnog aan de kant gaan. We weten het, het is erg asociaal gedrag maar wel noodzakelijk blijkt later.

We arriveren iets meer dan 15 minuten later op de plek van bestemming en zien niemand meer staan. Ik spring uit de auto en ga naar het Viewpoint, een eindje verderop zie ik de Ranger nog net lopen voordat hij uit het zicht verdwijnt. We hebben geluk en kunnen ons aansluiten bij de groep, ik begin onze hike nu al hijgend van alle inspanningen.

De ranger brengt ons op plaatsen waar je zelf moeilijk kan komen, je hebt een permit nodig om hier te mogen wandelen en je moet een ervaren hiker zijn. Onderweg maken we diverse tussenstops en hij vertelt ons dan de verschillen tussen Bridges en Arches, hoe ze ontstaan, wat voor planten er zijn in dit gebied en wat voor dieren er hier leven. Het is een leuke vent en hij vertelt erg boeiend.

Het tempo ligt gelukkig niet erg hoog, want het was vandaag heel erg bewolkt en het leek wel te gaan regenen, maar inmiddels wordt het weer steeds heter en het is nu zo'n 35 graden, dat is heel normaal in dit gebied.

We worden naar hele smalle doorgangen geleid, waar je op je eigen manier doorheen moet zien te komen, je mag zelf weten hoe je het doet als je maar aan de andere kant er weer uitkomt. John heeft zo zijn eigen manier, zie zijn elegante sprongen en Dave kiest voor wijdbeens.

John en Dave lopen heel de hike achter mij aan, dit levert natuurlijk leuke beelden op, zowel op de foto als op de video worden al mijn inspanningen vastgelegd. Ze hebben genoeg materiaal om op te sturen naar Funniest Homevideos.

Ondanks dat de moeilijkheidsgraad af en toe erg hoog was (voor mij), hadden we deze hike voor geen goud willen missen. En niet ik, maar Ricardo eindigt de hike met een gekneusde teen, dus zelfs de meest soepele figuren kunnen iets oplopen tijdens deze hike.

We rijden terug naar de campground en horen van twee Nederlandse jongens dat Spanje gewonnen heeft met 1-0 van Duitsland. We zetten de TV aan en zien het doelpunt, de highlights van de wedstrijd worden net uitgezonden. We trekken onze zwemkleding aan en gaan onze spieren laten ontspannen in de hot tub, hier kletsen we wat met Amerikanen. De Amerikanen zijn allemaal nieuwsgierig en willen weten hoe we onze reis maken en wat we allemaal willen gaan zien.

Ik ga eerder terug naar de blokhut en zet de laptop aan, hij werkt veel beter nu, dat komt waarschijnlijk omdat hij open is geweest, ik profiteer hiervan en werk aan het blog tot 12 uur 's nachts, dan ben ik ook helemaal op en ga met stijve spieren naar bed.

Dag 07 - Monument Valley - Moab

Afstand: 267 kilometer

Omdat alles gisteren heerlijk vies is geworden, begint de dag om alles weer schoon te krijgen. John gaat naar het dorp met de auto om eten te kopen voor het ontbijt en de auto te wassen. Ik ga een wasje draaien en terwijl ik hierop wacht, type ik een verslag op de computer die in de wasserij staat. na het ontbijt verlaten wij Monument Valley en rijden richting Mexican Hat. Dit is een rotsformatie die lijkt op een Mexicaan met een sombrero op zijn hoofd.

Vlak na Mexican Hat begint de Utah State Route 261, een stuk hiervan is onverhard, dus het had geen enkele zin om de auto te wassen, want hij wordt alweer smerig. De eerste bezienswaardigheid die we tegenkomen op deze weg is het Gooseneck State Park, dit is ook een bocht in een rivier. Wij vinden deze plek minder mooi als de Horseshoe Bend, dit komt omdat het water minder helder is. Als ik een foto aan het maken ben, struikel ik en val met mijn kont in een struik. De mannen liggen natuurlijk in een deuk, maar helpen me toch overeind, gelukkig heb ik geen vestuikte enkel, want we moeten nog veel lopen vandaag.

We rijden door over de Moki Dugway, het is een prachtige weg met veel haarspeldbochten en verschillende mooie viewpoints.

Deze weg eindigt bij het Nationale Park Natural Bridges. Hier rijden we langs de view points, en bij de laatste bridge, de Owachomo bridge, maken we een hike, dit is een korte wandeling. Als we er zijn, blijken allebei de accu's leeg te zijn, zowel van het fototoestel als van de videocamera, gelukkig hebben we nog één fotootje kunnen maken.

Het Nederlands elftal is nu aan het voetballen tegen Uruguay, en de mannen zijn natuurlijk nieuwsgierig hoeveel het staat. We rijden zo hard als we kunnen naar Blanding en proberen hier ergens te eten, waar ze een TV hebben. Maar helaas Blanding stelt niet veel voor en bij de Subway waar we een broodje halen is geen TV aanwezig.

We rijden verder richting Moab en het wordt steeds warmer, inmiddels is het al 38 graden. We stappen nog uit bij de Hole in the Rock, hier maken we een kleine tussenstop en gaan gauw weer de auto in. In Monument Valley hebben we een adres gekregen van een computerzaak in Moab, waar ze waarschijnlijk onze laptop kunnen maken, we rijden hier als eerste heen. Het blijkt dat deze mensen dit 3 jaar geleden deden, maar nu helaas niet meer. Ze kunnen ons wel verder helpen met een ander adres. Hier brengen we de laptop heen en kunnen morgen terugkomen om hem weer op te halen.

We overnachten op het RV Resort in Moab in een cabin, dit is een grote blokhut met bedden en een ijskastje erin en vooral een TV, want wat blijkt als we de TV aanzetten, wordt net de herhaling uitgezonden van het Nederlandse elftal. Zo kunnen we toch nog een groot deel van de wedstrijd zien, het is pas de 40ste minuut. We kijken dus de hele tweede helft en vooral de laatste minuten maakt Uruguay het Nederland lastig. We hebben GEWONNEN, op naar de FINALE.

Als de wedstrijd afgelopen is, moeten we ons haasten om naar de Delicate Arch te gaan in het Nationale Park de Arches. Je kunt een hike maken naar deze Arch, het is hele zware wandeling van 4,8 kilometer heen en terug en vooral op de heen weg is het alleen maar de heuvel op. Vooral het laatste stukje vind ik niet erg prettig om te lopen, vreselijk eng.

Het is heel erg druk boven op de Arch, omdat veel mensen hier de zon onder willen zien gaan, er komen alleen steeds meer wolken en we willen ook niet in het donker de heuvel aflopen daarom vertrekken we eerder weer naar beneden.

We hebben nu wel een burger verdiend, daarom gaan we naar de Wendy's om te eten en daarna naar bed, we zijn versleten!

Dag 06 - Page - Lower Antelope Canyon - Monument Valley

Afstand: 195 kilometer

We hebben een eigen terras bij onze motelkamer, hier starten we de dag met een ontbijt. Ricardo gaat eventjes internetten en wij skypen met oma. De verbinding is niet echt goed, misschien komt dat omdat de laptop niet helemaal goed werkt.

We rijden eerst naar de Walmarkt toe om onze drankvoorraad aan te vullen. Hierna volgen we de bordjes met Scenic View, deze leiden ons naar een prachtig uitzicht over de Glen Canyon Dam. Er is een soort van trap gemaakt naar het uitzichtspunt, maar in eerste instantie zien wij dit over het hoofd en lopen onze eigen route, die veel lastiger is. Op de terugweg komen we deze trap wel tegen.

Vlakbij Page bevindt zich de Lower Antelope Canyon en de Upper Antelope Canyon. Wij hebben besloten om de Lower Antelope Canyon te bezoeken, hier kan je gewoon naar toerijden en een kaartje kopen. Het is wel vrij prijzig, het kost 26 dollar per persoon. Je wordt dan door een gids naar de Canyon toegebracht en mag daar zelf je tijd nemen. We misten net de tour van 11 uur, maar de volgende ging een kwartier later, dus om 11.15 werden we naar de Canyon gebracht.

De ingang is een spleet in de grond en binnen ga je dan via trappen naar beneden de slot canyon in. Het is zeker het geld waard, want je hebt zandstenen wanden en met het zonlicht wat er op weerkaatst heb je prachtige lichtval op de wanden van deze slotcanyon.

Het lijkt net een doolhof, maar je kan alleen maar één kant op. We hebben hier ongeveer 40 minuten gelopen.

Nu gaan we op weg naar Monument Valley, we stoppen nog eventjes bij de Subway voor een broodje. In de verte zien we Monument Valley al liggen, het is een foto waard.

Monument Valley is bekend van de westerns films en is een rode woestijn met rode hoge tafelbergen, die ze mittens en buttes noemen. Het is het eigendom van de Navajo indianen en ligt precies op de grens van Arizona en Utah, omdat we de staatsgrens passeren is er een uur tijdverschil, dus het wordt ineens een uurtje later.

We rijden hier de Valley Loop, dit is een onverharde weg van 17 mijl, die langs alle mittens en buttes gaat. John kan nu goed zijn four-wheeldrive uitproberen, hij vindt dit rijden hier geweldig en is dan ook niet meer van plan om er mee op te houden. Wij smeken hem na anderhalf uur om toch maar eens te stoppen, want wij worden dit gehobbel meer dan zat. Het is een dirt road en echt alles is dirt, wij zelf maar vooral onze auto.

We verlaten de Valley Loop en rijden een paar mijl naar de Gouldings Campground, hier hebben wij een cabin gehuurd, het is een soort van Pipo de Clown achtige caravan, het ziet er erg grappig uit.

De jongens gaan hun baantjes weer trekken voor vandaag, en John en ik werken gezamenlijk aan de foto's op het weblog en ik type een verslag op de computer van de camping.

Dag 05 - Grand Canyon - Horseshoe Bend - Page

Afstand: 225 kilometer

Vandaag is het the 4th of July, Independence Day voor de Amerikanen, en ze hebben het er al een paar dagen over. Wij gaan eerst terug naar de Market Plaza Supermarkt, om eten te kopen voor het ontbijt en de flessen bier voor Dave. Als we de flessen bier in onze kar willen doen, begint er iemand te schreeuwen tegen ons. Wat blijkt voor tien uur op zondag mag er geen bier verkocht worden. Dikke pech voor Dave, want een flesje Grand Canyon bier krijg je nergens anders. Terug bij het huisje wil John koffie zetten, het lukt van geen kanten, 2x een bakje bocht. John zonder koffie is niet erg gezellig. Dan begint de ellende pas echt, want als ik de laptop opstart, kom ik erachter dat hij kapot is. Het toetsenbord maakt geen contact meer met het scherm, alleen als je heel hard op een bepaalde plek op het toetsenbord drukt. Wat zal deze dag nog meer gaan brengen. Al 3x pech: Geen Koffie, Geen Bier en Geen Laptop meer.

We vetrekken maar snel richting de Desert View Drive van de Grand Canyon, dit is een weg met uitzichtspunten op de Canyon die je wel kan rijden met je auto. We stoppen bij alle punten die we tegenkomen en het is allemaal even mooi.

Bij het laatste punt, de Desert View, zit er gelukkig nog een supermarkt en hier kopen we alsnog de bier voor Dave, want het is inmiddels na tienen. Bij dit punt staat ook een uitzichtstoren, als we deze beklimmen komen we een man tegen met een Braziliaans voetbalshirt aan. Ricardo begint te roepen: HOLLAND, HOLLAND, gelukkig reageert de man niet.

Nu gaan we op weg naar Page, het is vandaag aangenamer weer geworden om wat te doen, het is zo'n 30 graden. Vlak voor Page, bevindt zich de Horshoe bend, dit is een bocht in de Colorado rivier. Er is een parkeerplaats en vanaf hier moet je 1200 meter lopen. Het is geen pretje, het is erg heet en er is veel mul zand. Maar als je dan bij de bocht aankomt, wordt al de moeite beloont. Het uitzicht is prachtig, alleen erg hoog, dus ik blijf maar een beetje van de rand af staan en vooral John en Ricardo halen gevaarlijke capriolen uit.

Hierna gaan we naar de Glen Canyon Dam, deze is 475 meter lang en 216 meter hoog, een mooi gezicht, we maken hier foto's van en gelijk van het uitzicht op Lake Powell.

We rijden naar ons hotel en de jongens gaan het zwembad weer onveilig maken. John en ik eten een stokbroodje op het terras voor onze kamer. De jongens zullen hun dagelijkse burger weer krijgen vanavond bij de Mac Donalds.

Er is vuurwerk vandaag ter ere van Independence Day, dus als we willen vragen waar dit plaatsvindt zien we dat alle Amerikanen langs de weg hun auto parkeren en met hun stoeltjes gaan zitten, wij blijven op de parkeerplaats van Mac Donalds staan en kunnen hier het vuurwerk goed zien. We vinden het niet erg mooi, ze kunnen nog wat leren van het Scheveningse vuurwerk dit is veel mooier.

Als we willen terugrijden naar het hotel heeft de politie alle hoofdwegen afgesloten vanwege het vuurwerk. Het zit echt niet mee vandaag. Gelukkig hebben we de navigatie nog en kiezen voor de omrij route, deze brengt ons via allemaal smalle straatjes toch nog naar ons hotel.

Laptop Kapot

Ik weet niet of ik nog verdere verhalen kan typen, want de laptop is kapot. Nu kan ik hem alleen gebruiken als John heel hard op het toetsenbord drukt, er zit iets los waarschijnlijk. We gaan morgen naar Monument Valley, dus daar kunnen we hem zeker niet laten maken, we zullen in Moab kijken of het daar kan.

WAT EEN PECH!

Dag 04 - Needles - Grand Canyon

Afstand: 380 kilometer

Als we bij het hotel in Needles uitchecken zien we bij de receptie dat de Duitsers al 3-0 voor staan tegen Argentinië. We balen hiervan want we willen echt Duitsland niet als tegenstander in de finale tegenkomen.

Het is nog steeds heel heet in Needles, we zullen zonder tussenstoppen naar de Grand Canyon rijden, onderweg wordt het gelukkig een beetje aangenamer. Het is 36 Graden als we bij het Visitor Centrum aankomen. We gaan hier naar binnen voor wat informatie over de Grand Canyon en wij eten een sandwich in het restaurant naast het Visitor Centrum. De jongens halen een dagelijkse burger bij de Wendy's dit keer.

We kunnen direkt naar binnen rijden met onze Annual Pass en rijden meteen door naar een parkeerplaats aan het einde van de Village. Hier begint de Hermits Route, dit is de rode route van de Shuttle bus. Deze route bestaat uit 8 stops.

Sommige stops liggen niet zo ver van elkaar af, dus we besluiten om er enkele te lopen, want naast de rim heb je een mooi voetpad waar je prachtige uitzichten hebt op de Canyon. We beginnen om 1 uur aan deze Hermits Route en om half zes nemen we de bus weer terug naar de auto.

Nu gaan we inchecken in ons hotel hier in het park. We hebben een kamer gereserveerd in de Yavapai Lodge. Het is een soort bungalowtje. Als ik bij de auto terugkom en we willen wegrijden, steken er ineens 2 elanden over. Ze komen ontzettend dichtbij en het mannetje steekt zowat zijn kop door het autoraampje naar binnen.

Om kwart over zeven gaan wij samen met Dave richting het Yavapai Observation Point. Ricardo blijft in het huisje en gaat lekker in bad. Bij het Yavapai Point heb je een mooi uitzicht over de canyon en kun je prima de zonsondergang zien. Dit zal vanavond om 7.47 plaatsvinden. Het is erg druk op dit punt, maar iedereen houdt rekening met elkaar zodat we mooie foto's kunnen maken.

Als we terugrijden naar het huisje hebben we toch wel honger gekregen en we besluiten een paar pizza's op te halen. Als de pizza's gebakken worden, nemen wij een kijkje in de market plaza supermarkt, we zien dat ze hier leuke bierflesjes voor Dave's zijn verzameling hebben. We besluiten ze morgen te gaan kopen. In het huisje eten we de pizza's en kijken naar de highlights van Duitsland tegen Argentinië.