Vandaag is het eindelijk zover, we moeten om zes uur opstaan om op tijd op Schiphol te zijn. De jongens hadden gisteren een schooldisco, dus ze hebben erg weinig geslapen. Om zeven uur vertrekken we richting Amsterdam, we hebben geen files, dus om 8 uur zijn we bij de vertrekhal. Onze auto zal door Central Parking worden weggereden, dus we kunnen zo naar binnen lopen en de sleutels afgeven aan een medewerkster, de chauffeur zal later onze auto wegrijden. We zijn gisteren al on-line ingechecked, dus we hoeven alleen debagage af te geven bij de incheckbalie.

Om half 12 vertrekt het vliegtuig richting Chicago, hier hebben we een korte overstap van 2 uur naar Los Angeles. We landen iets eerder dan gepland. We proberen op weg naar de customs zo veel mogelijk mensen in te halen en dit lukt aardig, dus er is haast geen wachtrij bij de douane. Als de jongens hun vingerafdrukken en pasfoto hebben laten maken, gaan ze alvast naar de bagageband. Als ik zelf bij de band arriveer, hebben ze de koffers al van de band gehaald. Om de hoek kunnen we de koffers weer inleveren, zodat ze door gelabeld worden naar Los Angeles. Het is een immens groot vliegveld, dus we gaan met het treintje naar Vertrekhal 1. We hebben nog 1 uur de tijd, dus we hebben genoeg tijd om te winkelen en iets te eten, voordat we weer gaan boarden voor de volgende vlucht. Deze vlucht vertrekt zelfs iets te vroeg en duurt veel korter dan gepland, dus we landen al om 5 uur op Los Angeles.

We nemen de shuttle bus naar de autoverhuurder Dollar en de verkoopster is niet echt opdringerig. Ze biedt ons nog een road safety verzekering aan. John wil hier graag gebruik van maken, omdat we hiermee 24-uur per dag hulp kunnen krijgen als we problemen met de auto krijgen, en hij dit een veiliger idee vindt. We kunnen in de garage in vak S een auto uitzoeken zegt ze, nadat we de extra kosten betaald hebben, we mogen zelf weten welke auto het wordt.

We lopen naar de garage en wat zien we een heel leeg vak S, er staat geen enkele SUV. We lopen naar buiten en hier staan alleen maar mid-size SUVs en full-size SUVs. We vragen een medewerker om hulp, hij zegt dat we maar een mid-size SUV moeten nemen of een mini-Van voor hetzelfde geld, maar hier willen wij natuurlijk niets van weten, want we hebben natuurlijkalles al betaald en we willen geen mindere auto. Als we de garage inlopen staat er binnen ineens een prachtige witte nieuwe GMC SUV. Er staat een japans gezin omheen om de auto te checken, hun bagage ligt al achterin. Ik laat mijn huurcontract aan de medewerker zien en zeg dat ik toch echt een SUV wil en geen mid-size SUV of mini-van. Hij loopt naar de Japanner toe, pakt zijn autosleutel weer af en geeft hem aan mij. Hij zegt tegen de Japanner dat hij geen upgrade meer kan krijgen en dat hij zijn bagage uit de auto moet halen. Het blijkt dat deze man eigenlijk een mid-size SUV gehuurd heeft en hij wilde ter plaatse een upgrade nemen, maar omdat wij nu een auto nodig hebben, krijgen wij deze auto. We vinden het echt lullig voor de Japanner maar we zijn gelijk weg van deze auto, het is een zeven zitter, de achterste bank is naar beneden geklapt en zo hebben we een enorm grote bagageruimte. We hadden nog wel 4 koffers mee kunnen nemen, volgens mij is deze auto veel groter dan een Jeep Grand Cherokee. Het enigste wat we moeten doen is de auto nog checken. Ik vraag waar het reservewiel is, want dat kunnen we niet vinden, de medewerker gaat hierover bellen en zegt dat er een pompsysteem in moet zitten. Als hij het wil laten zien, blijkt dit pompsysteem niet aanwezig te zijn in de auto. Het is nooit geplaatst of gestolen, zo kunnen ze de auto niet verhuren, dus we moeten de auto weer inleveren. Ik probeer de auto toch nog mee te krijgen, maar daar wil hij niets van weten. Hij gaat weer bellen en hij weet alsnog een Jeep Grand Cherokee voor ons te vinden, deze is echt een stuk kleiner dan de andere, maar we moeten hem wel nemen, we hebben nu geen keus en inmiddels zijn er ook andere mensen gekomen die een SUV moeten krijgen en deze auto anders nemen.

We checken alles en rijden weg, gelukkig heeft Peter (buurman) John gisteren uitgelegd hoe een automaat werkt, want je krijgt echt geen uitleg van de Dollar medewerkers. De meegenomen Garmin met de Amerika kaart werkt prima en nu rijden we precies in de avondspits naar ons hotel op de Hollywood Boulevard. Daar aangekomen hebben we geen slaap meer en besluiten naar de Hollywood Walk of Fame te lopen, het is een flinke tippel van wel 45 minuten. Het valt ons allemaal een beetje tegen, we hadden er meer van verwacht, misschien komt het omdat we nu toch echt wel moe worden. Nadat we bij de Mac wat gegeten hebben, beginnen we weer aan de terugtocht. Het laatste stuk, komen we steeds mieer ongure types tegen, er liggen ook zwervers te slapen, je moet hier echt niet in je eentje gaan lopen. Uitgeput komen we om 10 uur aan bij het hotel, we ploffen in bed en vallen gelijk in slaap, logisch we waren al 25 uur op.