Afstand: 195 kilometer

We hebben een eigen terras bij onze motelkamer, hier starten we de dag met een ontbijt. Ricardo gaat eventjes internetten en wij skypen met oma. De verbinding is niet echt goed, misschien komt dat omdat de laptop niet helemaal goed werkt.

We rijden eerst naar de Walmarkt toe om onze drankvoorraad aan te vullen. Hierna volgen we de bordjes met Scenic View, deze leiden ons naar een prachtig uitzicht over de Glen Canyon Dam. Er is een soort van trap gemaakt naar het uitzichtspunt, maar in eerste instantie zien wij dit over het hoofd en lopen onze eigen route, die veel lastiger is. Op de terugweg komen we deze trap wel tegen.

Vlakbij Page bevindt zich de Lower Antelope Canyon en de Upper Antelope Canyon. Wij hebben besloten om de Lower Antelope Canyon te bezoeken, hier kan je gewoon naar toerijden en een kaartje kopen. Het is wel vrij prijzig, het kost 26 dollar per persoon. Je wordt dan door een gids naar de Canyon toegebracht en mag daar zelf je tijd nemen. We misten net de tour van 11 uur, maar de volgende ging een kwartier later, dus om 11.15 werden we naar de Canyon gebracht.

De ingang is een spleet in de grond en binnen ga je dan via trappen naar beneden de slot canyon in. Het is zeker het geld waard, want je hebt zandstenen wanden en met het zonlicht wat er op weerkaatst heb je prachtige lichtval op de wanden van deze slotcanyon.

Het lijkt net een doolhof, maar je kan alleen maar één kant op. We hebben hier ongeveer 40 minuten gelopen.

Nu gaan we op weg naar Monument Valley, we stoppen nog eventjes bij de Subway voor een broodje. In de verte zien we Monument Valley al liggen, het is een foto waard.

Monument Valley is bekend van de westerns films en is een rode woestijn met rode hoge tafelbergen, die ze mittens en buttes noemen. Het is het eigendom van de Navajo indianen en ligt precies op de grens van Arizona en Utah, omdat we de staatsgrens passeren is er een uur tijdverschil, dus het wordt ineens een uurtje later.

We rijden hier de Valley Loop, dit is een onverharde weg van 17 mijl, die langs alle mittens en buttes gaat. John kan nu goed zijn four-wheeldrive uitproberen, hij vindt dit rijden hier geweldig en is dan ook niet meer van plan om er mee op te houden. Wij smeken hem na anderhalf uur om toch maar eens te stoppen, want wij worden dit gehobbel meer dan zat. Het is een dirt road en echt alles is dirt, wij zelf maar vooral onze auto.

We verlaten de Valley Loop en rijden een paar mijl naar de Gouldings Campground, hier hebben wij een cabin gehuurd, het is een soort van Pipo de Clown achtige caravan, het ziet er erg grappig uit.

De jongens gaan hun baantjes weer trekken voor vandaag, en John en ik werken gezamenlijk aan de foto's op het weblog en ik type een verslag op de computer van de camping.