Afstand: 392 kilometer

We moeten vandaag extra vroeg opstaan, want we moeten zorgen dat de lekke band om zeven uur bij het Gas Station is. Vandaag wordt er een grote afstand afgelegd en we willen een beetje vroeg vertrekken. John is al voor zevenen bij het benzinestation en gelukkig kunnen ze de band maken, en hij kan hem om half negen weer ophalen.

Zo kunnen we om negen uur al wegrijden, we rijden richting Stove Pipe Wells, hier heb je de sanddunes. Dit is een vlakte met allemaal zandduinen, je kunt als je wilt er een stuk inlopen, het is echter al 43 graden en we hebben ook soort gelijke duinen gezien in Egypte en Tunesië, dus dit doen we maar niet, we maken een paar foto's vanaf de zijkant.

Nu rijden we Death Valley uit richting Lee Vining, dit is een lang stuk rijden. We eten een boterham in de auto en nemen bij Mac Donalds in Bishop een ijsje als toetje. Het landschap is heel erg veranderd, het doet nu meer Oostenrijks aan, er ligt zelfs nog sneeuw op de bergtoppen hier en de temperatuur is gezakt naar 38 graden.

Voordat we gaan inchecken in ons motel in Lee Vining, brengen we eerst een bezoek aan de ghost town Bodie. Dit is een verlaten goudzoekerstad in Californië, het heeft 69 verscchillende gebouwen, die allemaal beschreven staan in het boekje wat je bij de ingang ontvangt.

Het is ontzettend druk hier in Bodie, terwijl het toch een eind van de normale weg afligt, want om hier te komen moet je over een 13 mijl lange weg rijden, en het laatste stuk is zelfs een dirt road. Gelukkig hebben we nu geen problemen met de auto gehad.

We lopen hier wat rond en gluren naar binnen door de ramen, er is zelfs een heus benzinestation van de Shell, hier moet natuurlijk een foto van gemaakt worden.

Als je het park uitrijdt kun je kiezen voor 2 wegen, we nemen nu de andere route, deze is ook iets korter maar je rijdt wel langer op een onverharde weg. Dus onze mooie schone nieuwe auto is alweer vreselijk smerig geworden. Onderweg hebben we een prachtig uitzicht op het Mono Lake, de bergen worden weerspiegeld in het water.

Nu rijden we langs het Visitor Centrum om een map van de omgeving te halen. Ik had al gelezen op internet dat je het beste bij De South Tufa Area de zonsondergang kan bekijken, omdat je daar heel dicht bij de Tufa's kunt komen. De man in het Visitor Centrum geeft ook de tip om de Panum Crater te bekijken.

We checken eerst in bij het motel in Lee Vining en gaan op aanraden van de eigenaar bij het Mobil restaurant een hapje eten. Dan rijden we naar de Panum Crater, hier is een korte maar zweer steile hike naar de Crater opening. We vinden het allemaal maar een lelijk ding, we begrijpen niet dat die man ons dit aangeraden heeft. Gelukkig ligt de crater op dezelfde weg als de South Tufa Area en hebben we heir niet voor om hoeven te rijden.

Als we aankomen bij het meer zelf, is het zwaar bewolkt en lijkt er niets van een zonsondergang terecht te komen vandaag. Het Mono Lake is meer dan 1 miljoen jaar geleden ontstaan en het meest opvallende zijn de kalksteentorens in het water en op de oever.

Deze kalksteentorens worden ook wel Tufa's genoemd, aan de rand van het water is een hele zwarte strook en als je er dichtbij komt, blijken het allemaal vliegjes te zijn, deze komen op he extreem zoute water van dit meer af. Ze komen gelukkig niet op ons af.

We blijven zo'n anderhalf uur hier zitten, tot dat de zon ondergaat.

Dan rijden we terug naar het hotel, in de verte zien we het flitsen, we hopen maar dat het daar bij blijft. Morgen gaan we slapen in de tent en dan willen we wel droog weer.