We hebben niets meer te eten en er is niets te koop op deze Campground, daarom rijden we om een uurtje of negen richting dorp om in de supermarkt wat brood en beleg te kopen. Hier is ook en Starbucks, waar we koffie en thee kunnen kopen. Op de parkeerplaats staan picknicktafels en hier gaan we als echte toeristen uitgebreid zitten ontbijten. Het brood smaakt goed, zo goed dat ik weer naar binnen ga, om alvast een brood voor morgen te kopen en om geld te halen voor de kosten van de laptop, want die moeten we vanmiddag weer ophalen.

Als ik weer bij de auto kom, zit er een dikke Amerikaan achter het stuur, wat blijkt deze man heeft dezelfde auto als wij en John heeft hem gevraagd om hem de laatste foefjes van de auto uit te leggen. De Amerikanen zijn ontzettend vriendelijk en behulpzaam, dus hij doet dit graag voor John.Vanmiddag zal John deze nieuwe trucjes goed kunnen gebruiken, blijkt later.

Omdat we vandaag iets minder tijd hebben dan gepland, doordat we de laptop moeten ophalen tussen 2 en 3, besluiten we de scenic views van de Arches maar over te slaan. We zijn gisteravond al langs verschillende viewpoints gekomen en zullen vanmiddag in dit park de Fiery Furnace Hike maken. Deze hike duurt 3 uur en wordt gewandeld onder leiding van een Ranger, we hebben al kaarten voor deze hike gekocht via internet, want het is een erg populaire hike. We hebben kaarten voor de hike van 4 uur vanmiddag.

Nu rijden we als eerste naar het Nationale Park Canyonlands, hier zullen we de park route rijden en drie verschillende views bekijken. Als eerste bezoeken we de Green River Overlook. Het is erg mooi, kijk maar op de foto.

Het grootste uitzichtspunt is het Grand View Point, hier kun je ook een hike maken voor een nog beter uitzicht, maar omdat we te weinig tijd hebben en dit uitzicht toch al mooi genoeg is, besluiten we het hier maar bij te laten en maken daarom onze plaatjes vanaf dit punt.

Het derde punt wat op mijn lijstje staat is de Mesa Arch, hier moet je wel naar toe lopen, want je kunt hem niet zien vanaf de weg. Het is maar een korte wandeling en dan kun je hem al zien liggen. De jongens klimmen en klauteren er natuurlijk weer op, om een mooi plaatje van zichzelf te laten maken.

Al met al is het al laat geworden en hebben we nog weinig tijd over om het Dead Horse Point State Park te bekijken wat we tegenkomen als we terug rijden naar Moab. Hiervoor moeten we een aparte fee betalen, want je hebt geen toegang hier met je Annual Pass, we betalen 10 dollar entree en zien dan een andere Nederlander rijden. Het kan niet missen, hij heeft zijn hele autoruit ondergeschreven met, The Netherlands, World Champion 2010 en heeft een beesie van AH op zijn imperial gebonden. In Nederland zal je nu wel veel meer auto's zo zien rijden, maar in Amerika val je hiermee echt op.

Bij het uitzichtspunt komen we ze tegen en natuurlijk volgt er een gesprek over de wedstrijd die op dit moment gespeeld wordt, Duitsland tegen Spanje, ook zij weten niet wat de stand is en wij hopen dat Spanje gaat winnen. We maken gauw een paar foto´s en een video en rijden dan terug naar Moab.

Het is al kwart voor drie als we bij de computerstore aankomen. De man heeft slecht nieuws hij kan de mini-laptop niet maken, er is zoals we al dachten iets mis met een kabel, maar hij heeft niet zulke korte kabels. We hadden afgesproken dat we 35 dollar zouden betalen alleen al voor het kijken, maar hij heeft medelijden met ons en we hoeven niets te betalen. We bedanken hem, we balen dat de laptop niet gemaakt kan worden en gaan gauw iets eten bij de Subway voordat we gaan hiken.

Het probleem is dat ik alleen niet meer weet waar we moeten verzamelen, ik heb dit ook niet kunnen opzoeken omdat we geen laptop hadden en er geen computer op de Campground was. Gisteravond vertrokken we later dan gepland naar de Arches, omdat we voetbal hadden gekeken en toen was het visitor centrum al dicht en vanmorgen zijn we hier ook niet geweest omdat we naar de Canyonlands wilden. Daarom ga ik om kwart voor vier bij het visitor centrum naar binnen in de veronderstelling dat we ruim op tijd zijn.

Als ik mijn reservering laat zien, schrikt het meisje achter de balie en zegt dat we dit nooit meer gaan halen, want wat blijkt je moet halverwege het park verzamelen, bij de parkeerplaats van het Fiery Furnace Viewpoint en dat is zeker nog een half uur rijden. Ze geeft mij de ticket en zegt 'Go for It'. En dat hoef je maar één keer te zeggen tegen John, hij zit zich al een paar dagen te verbijten dat hij hier zo langzaam mag rijden op de wegen. Hij brengt al zijn nieuwe trucjes die hij vanmorgen geleerd heeft in praktijk en scheurt met hoge snelheid (2x de toegestane limiet) over de Scenic View route van het park. Hier rijden alle toeristen langzaam langs de mooie views en worden door John roekeloos ingehaald, van de weg geduwd en als ze niet gelijk weggaan bumperkleeft hij net zolang dat ze alsnog aan de kant gaan. We weten het, het is erg asociaal gedrag maar wel noodzakelijk blijkt later.

We arriveren iets meer dan 15 minuten later op de plek van bestemming en zien niemand meer staan. Ik spring uit de auto en ga naar het Viewpoint, een eindje verderop zie ik de Ranger nog net lopen voordat hij uit het zicht verdwijnt. We hebben geluk en kunnen ons aansluiten bij de groep, ik begin onze hike nu al hijgend van alle inspanningen.

De ranger brengt ons op plaatsen waar je zelf moeilijk kan komen, je hebt een permit nodig om hier te mogen wandelen en je moet een ervaren hiker zijn. Onderweg maken we diverse tussenstops en hij vertelt ons dan de verschillen tussen Bridges en Arches, hoe ze ontstaan, wat voor planten er zijn in dit gebied en wat voor dieren er hier leven. Het is een leuke vent en hij vertelt erg boeiend.

Het tempo ligt gelukkig niet erg hoog, want het was vandaag heel erg bewolkt en het leek wel te gaan regenen, maar inmiddels wordt het weer steeds heter en het is nu zo'n 35 graden, dat is heel normaal in dit gebied.

We worden naar hele smalle doorgangen geleid, waar je op je eigen manier doorheen moet zien te komen, je mag zelf weten hoe je het doet als je maar aan de andere kant er weer uitkomt. John heeft zo zijn eigen manier, zie zijn elegante sprongen en Dave kiest voor wijdbeens.

John en Dave lopen heel de hike achter mij aan, dit levert natuurlijk leuke beelden op, zowel op de foto als op de video worden al mijn inspanningen vastgelegd. Ze hebben genoeg materiaal om op te sturen naar Funniest Homevideos.

Ondanks dat de moeilijkheidsgraad af en toe erg hoog was (voor mij), hadden we deze hike voor geen goud willen missen. En niet ik, maar Ricardo eindigt de hike met een gekneusde teen, dus zelfs de meest soepele figuren kunnen iets oplopen tijdens deze hike.

We rijden terug naar de campground en horen van twee Nederlandse jongens dat Spanje gewonnen heeft met 1-0 van Duitsland. We zetten de TV aan en zien het doelpunt, de highlights van de wedstrijd worden net uitgezonden. We trekken onze zwemkleding aan en gaan onze spieren laten ontspannen in de hot tub, hier kletsen we wat met Amerikanen. De Amerikanen zijn allemaal nieuwsgierig en willen weten hoe we onze reis maken en wat we allemaal willen gaan zien.

Ik ga eerder terug naar de blokhut en zet de laptop aan, hij werkt veel beter nu, dat komt waarschijnlijk omdat hij open is geweest, ik profiteer hiervan en werk aan het blog tot 12 uur 's nachts, dan ben ik ook helemaal op en ga met stijve spieren naar bed.